Home 24 hours Η ζωή του Πι

Η ζωή του Πι

0 comment

από την Espressocroq

 Η φίλη μου είχε κάνει επέμβαση στο πόδι. Χρειάστηκε να μείνει σπίτι για πολύ καιρό. Μου έκανε εντύπωση η υπομονή και το χιούμορ της, γι’ αυτό της ζήτησα να μου περιγράψει το ‘διαφορετικό’ 24ώρο της.  Το δημοσιεύω μετά από 800 μήνες. Σήμερα η φίλη μου είναι ακμαιότατη και απολαμβάνει τα καλοκαιρινά της μπάνια.

 

Γυρνάς σπίτι με καμιά εικοσαριά ράμματα, καλά κρυμμένα κάτω από το τεράστιο αυτοκόλλητο κατά μήκος του μηρού σoυ, και με ένα ολοκαίνουργιο Π.

FEET

Οι οδηγίες του γιατρού, σαφείς:

  1. Nα μη βραχεί το τραύμα –άρα να μην μπεις κάτω από το ντους.
  2. Tο βάρος που βάζεις στο δεξί σου πόδι να μην ξεπερνά τα 10 κιλά.
  3. Nα μη σκύψεις για κανένα λόγο.

Α ναι. Kαι να μην κυκλοφορείς ποτέ, χωρίς τις σέξι, λευκές, αντιθρομβωτικές κάλτσες που, by the way, δεν μπορείς να φορέσεις μόνη σου, μιας και δεν επιτρέπεται να σκύψεις.

 

Έχεις τέτοια χαρά που γύρισες σπίτι και γλύτωσες από την ακατάσχετη και παντελώς αδιάφορη φλυαρία της κείμενης στο διπλανό κρεβάτι κυρίας, όπως κι από την ανελέητη ρουτίνα του νοσοκομείου, που αδιαφορείς για το πώς θα περάσει το πρώτο εικοσιτετράωρο της «ελευθερίας» σου.

Φτάνεις στο σπίτι στις δύο το μεσημέρι, όπου σε περιμένουν 2 γάτες και η σπανακόπιτα της μαμάς. Ο σύντροφός σου –από σήμερα και για 1 μήνα και υπηρέτης σου- κουβαλάει όλα σου τα συμπράγκαλα κι ένα ανυψωτικό λεκάνης (που θα τον εξορίσει στο WC για το επόμενο δίμηνο).

SOFA BOOKS

14:00-17:00: Αράζεις στον καναπέ μέχρι να πονέσει η μέση σου. Το δεκαπεντάτομο Λεξικό του παππού έχει επιτέλους βρει τη θέση του, ως τάκος για να ψηλώσει ο καναπές. Τρεις τόμοι κάτω από κάθε ποδάρι έχουν κάνει φανταστική δουλειά. Τρως σπανακόπιτα. Σου φέρνουν νερό. Και τραπεζάκι μικρό για να ακουμπήσεις τα απαραίτητα ώστε να τα φτάνεις. Τηλέφωνο, φορτιστής, πολύπριζο, i-Pad, laptop, βιβλίο και νεσεσέρ με χάπια σε απόσταση αναπνοής.

 

 

17:00-21:00: Ξαφνικά είσαι ο πιο δημοφιλής άνθρωπος στον κόσμο. Το κουδούνι χτυπάει κι έρχονται επισκέψεις με άνθη, γλυκά, φρούτα. Προκύπτει ένα θέμα: πώς θα μπορείς από αύριο να ανοίγεις την εξώπορτα, αφού οι συγκάτοικοι διπλοκλειδώνουν εμμονικά; Λύση βρίσκεται, αλλά για ευνόητους λόγους θα παραμείνει μυστική.

21:00-23:00: Η πόρτα κλείνει πίσω από τις τελευταίες επισκέψεις. Επιτέλους ησυχία. Βαράς την αντιπηκτική ένεση –μόνη σου, στην κοιλιά, δόξα τω Θεώ για τα κιλά που δεν έχασες ποτέ. Ο άντρας σου αναλαμβάνει τα ηνία στην κουζίνα. ‘Τώρα η κουζίνα είναι επιτέλους δική μου’, δηλώνει, που σημαίνει ότι σε ένα μήνα αρκετά θα έχουν αλλάξει θέση. Φέρνει δίσκο με μπιφτεκάκια μαμάς (να φας κρέας, έχεις χάσει αίμα) και είναι η ώρα για να δούμε το The Bridge (Broen).

cat

23:00-07:00: Ύπνος. Ο Θεός να τον κάνει δηλαδή. Ανάσκελα, πονάει η μέση, για να γυρίσεις στο πλάι –το ένα και μοναδικό που επιτρέπεται- χρειάζεσαι γερανό. Να σηκωθείς για πιπί ούτε λόγος, αφού είπαμε δεν μπορείς να φορέσεις τις κάλτσες μόνη σου και δεν μπορείς να σηκωθείς χωρίς τις κάλτσες. Κουράγιο, ξημερώνει.

 

 

 

07:00-07:30: Επανεφεύρεση του μπάνιου. Καρέκλα μπροστά στον νιπτήρα, σφουγγαράκι, σαπούνι, βρεγμένο πετσετάκι για να σκουπίζεις τις σαπουνάδες… Το μαλλί άλουστο από τη προ-χειρουργείου εποχή, επιβαρυμένο και με μισό κιλό ξηρό σαμπουάν, που ήταν ατυχέστερη έμπνευση.

HOOK

07:30-09:00: Βασίλισσα στον υπερυψωμένο καναπέ, τρως το πρωινό που έχεις παραγγείλει στον σύντροφο-υπηρέτη, πίνεις τον καφέ που σου έφτιαξε και παρακολουθείς αφ’ υψηλού τις βασικές δουλειές του σπιτιού που εκτελεί αριστοτεχνικά, με πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι ο εκνευρισμός που νιώθεις οφείλεται στο ότι δεν έχεις τον έλεγχο της κατάστασης.

 

 

 

9:00-10:00: Φυσικοθεραπεία, το highlight της ημέρας, γιατί επιτέλους έρχεται η ώρα να κάνεις κάτι, κι ας μην έχεις, και πάλι, τον έλεγχο… Κάνεις αλματώδη βήματα – ω τι ειρωνεία! – προόδου, ξαπλωμένη στον καναπέ.

10:00-14:00: Εξοπλισμένη με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας, συνδέεσαι ψυχικά και πρακτικά με τα γραφείο σου και τον έξω κόσμο και νιώθεις παραγωγική. Με ευγενικό τρόπο έχεις περιορίσει τους επισκέπτες στις απογευματινές ώρες, αλλά όλο και κάποιος είναι περαστικός και ρωτάει αν θέλεις κάτι απ’ έξω (το ψυγείο είναι ασφυκτικά γεμάτο) και, όχι ευχαριστώ, δεν χρειάζεσαι άλλο τσουρέκι, κέικ, μπισκοτάκι, παγωτό, οι καύσεις σου είναι μηδενικές και στον ένα μήνα θα πρέπει να γκρεμίσουν την πόρτα για να βγεις από το διαμέρισμα…

Pi

Το πρώτο 24ωρο με το Π έχει συμπληρωθεί. Η τηλεόραση έχει παραμείνει σβηστή, δεν έχεις διαβάσει ούτε σελίδα από το βιβλίο σου, δεν έχεις γράψει ούτε μια παράγραφο στο blog σου, δεν έχει δει εκείνες τις σειρές που καλόβλεπες στο Netflix. Πού πήγε ο χρόνος δεν ξέρω.

 

 

 

 

*Είμαι για πάντα ευγνώμων στους φίλους που μου συμπαραστέκονται, με βοηθούν, με επισκέπτονται και ρωτούν για την υγεία μου. Μην παίρνετε τοις μετρητοίς αυτά που γράφω, λέμε και καμιά σαχλαμάρα, να περάσει η ώρα.

You may also like

Leave a Comment