Home Favorite things Ω Βραζιλια!

Ω Βραζιλια!

0 comment

«Ή τώρα ή ποτέ» είπε η Ιωάννα σε μένα και στην Έλλη, όταν αρχίσαμε να σκεφτόμαστε να την επισκεφθούμε στο Rio de Janeiro. Η Ιωάννα είχε μετακομίσει εκεί οικογενειακώς με τον άντρα και τα 3 παιδάκια της και λίγους μήνες πριν φύγει, η υπέροχη αυτή οικογένεια μας φιλοξένησε και περάσαμε α-ξέ-χα-στα.

Μην φαντάζεστε ξέφρενα γλέντια και σάμπες στα καρναβάλια. Η απλή, όμορφη ζωή, ήρεμη και κοντά στη φύση, με εμπειρίες ενός άλλου ημισφαιρίου ήταν η μοναδική αυτή εμπειρία που είχαμε.

Φωτό Ε.Μ.

Μείναμε και κινηθήκαμε στα ‘αστικά σημεία’ μέσα και έξω από την πόλη, όπου υπήρχε ασφάλεια. Είδαμε τις φαβέλες, αλλά από μακρυά, γιατί όσο και να τουριστικοποιούνται και σιγά-σιγά να γίνονται προσπάθειες βελτίωσης, είναι μία πολύ δυσάρεστη κατάσταση και ακόμα πολύ επικίνδυνη.

Eστιάζω στα θετικά της τεράααστιας αυτής πόλης. Όλες οι φωτογραφίες είναι δικές μου εκτός από αυτές που έχουν σημείωση. Παρακαλώ αν πρόκειται να τις μοιραστείτε, να κάντε αναφορά ότι τις βρήκατε στο blog μου.

Το δικό μου Τοπ-11 στο Ρίο ντε Τζανέϊρο

1. Οι παραλίες

Παρόλο που πιστεύω ότι οι ελληνικές παραλίες είναι Οι ωραιότερες στον κόσμο, ομολογώ ότι στη Βραζιλία έμεινα με ανοιχτό το στόμα. Όχι, δεν ευχαριστήθηκα τη θάλασσα κολυμπώνας, όμως ξετρελλάθηκα με τον Ωκεανό, τα τεράστια κύμματα …

και την έννοια του Beach Life που απολαμβάνουν οι Βραζιλιάνοι. Ατελείωτες ώρες, με βόλτες, με ρακέττες και μπάλα σε συγκεκριμένες περιοχές με δίχτυ και όχι πάνω από τα κεφάλια μας.

Με νερό καρύδας και φρουτοχυμούς. Με παιχνίδι με τα κύμματα, σέρφ, κάτω από το άγρυπνο βλέμμα των ναυαγοσωστών.

Η Ιωάννα μου είπε ότι την πρωτοχρονιά μαζεύονται όλοι ντυμένοι στα λευκά στις παραλίες και γιορτάζουν με μουσική και χορό.

2. Η απενοχοποίηση του σώματος

Δυστυχώς εμείς οι Ελληνίδες έχουμε κόμπλεξ με το σώμα μας και καθόμαστε και μετράμε τους πόντους και τις κυτταρίτιδες. Αντίθετα οι Βραζιλιάνες λένε το κορμί μου το καμάρι μου, όπως είναι.

Βέβαια πέφτει πολύ πλαστική για να βελτιώσουν τις καμπύλες τους. Παρόλα αυτά, χάρηκα να τις βλέπω να κυκλοφορούν ακομπλεξάριστες, με χαρούμενα και αποκαλυπτικά μαγιώ, όπως και αν ήταν, με όλο τους το μεγαλείο. Και όλη την ώρα τραβάγανε selfies. Ειλικρινά τόσο selfi δεν έχω ξαναδεί στη ζωή μου.

3. Ο Τζίζας

Τόσο επιβλητικός, μου προκάλεσε δέος! Δεν πίστευα στα μάτια μου ότι βρέθηκα δίπλα σε αυτό το πελώριο άγαλμα-σύμβολο προστασίας αυτής της πόλης.

Αυτό μου ξενέρωσε κάθε πνευματικό συναίσθημα, ήταν ο αγώνας όλων των τουριστών να τραβήξουν selfi με τον Τζίζας με το ειδικό εξάρτημα-μπαστούνι, αλλιώς δεν γίνεται είναι Τεράστιος.

Κι’ εγώ για να τον φωτογραφίσω ξάπλωσα σε ένα ειδικό σημείο στο πάτωμα και μετά προσπάθησα να βγάλω το δικό μου selfi με το ακόλουθο αποτέλεσμα.

4. Sugar Loaft Mountain

Εκεί κι’ αν δεν πιστεύαμε στα μάτια μας! Τέτοια φύση από ψηλά, τόση ομορφιά δεν περιγράφεται! “Μάζεψε εικόνες και εμπειρίες”, μου έλεγε η Έλλη, κατενθουσιασμένη.

5. Η φύση (και πάλι)

Ο βοτανικός κήπος θύμιζε Αμαζόνιο και όχι μόνο. Γενικά μου έμεινε η εντύπωση ότι ο λαός αυτός αγαπά την φύση και την οικολογία.

Αυτό φαίνεται και στο Μουσείο του Μέλλοντος (Museo do Amanha) που είναι αφιερωμένο στην οικολογία. Πολύ συγκινητικό.

Στην παραλία δεν επιτρέπονται καφετέριες, μόνιμες ξαπλώστρες και ομπρέλες. Όλα τα νοικιάζεις (πολύ φτηνά) και όλα μαζεύονται το βράδυ, ακόμα και οι ‘παράγκες’ που διαχειρίζονται την ενοικίαση και σερβίρουν χυμούς.

6. Τα χρώματα

Τα χρώματα αντικατοπτρίζονται παντού, στην τέχνη, στα σπίτια, στους πίνακες, στα ρούχα τους… Αχ αυτά τα φανταστικά μαγιώ, τα αγαπημένα μου είναι τα Salinas. Τα ευλόγησε ο Τζίζας και πολλαπλασιάστικαν, όπως στον γάμο της Κάνα.

Γέμισα τη βαλίτσα μου με παρεώ και σαγιονάρες.

Τα παρεώ μου τα πήρα από το shopping της παραλίας (μαζί με τα απαραίτητα βραχιολάκια) όπου δέχονται και πιστωτικές κάρτες μαζί με την Έλλη (όχι, δεν πήραμε γυαλιά)

… αλλά τα πιο ωραία παρεώ τα πήρα στο Museo do Amanha.

Συνέβη όμως και το παράδοξο: Εγώ πήγα με καλοκαιρινά ρούχα σε έντονα χρώματα και νόμιζα ότι θα είμαι In. Καμία σχέση! Επειδή τότε ήταν το δικό τους Φθινόπωρο προς Χειμώνα, στα εστιατόρια και στα εμπορικά κέντρα οι γυναίκες φορούσαν σκούρα χρώματα και πιο ζεστά ρούχα. Βοηθούσε σε αυτό το Air condition που ήταν στο φουλ, για να νιώθουμε … χειμώνα. Έτσι, αναγκάστηκα κι’ εγώ να βάλω μία μαύρη φόρμα με φούτερ και μόνο τότε μας μιλήσανε βραζιλιάνικα.

Μέχρι και χειμωνιάτικα μαγιώ είδα! Μάλιστα, ολόσωμο μαύρο με γυριστό πλεχτό γιακά τίπου ζιβάγκο! Όχι, ΔΕΝ πήρα αυτό που βλέπετε, αλλά το κόκκινο Salinas.

Δεν παρέλειψα να πάρω τη βραζιλιάνικη Vogue και έχω να σας πω ότι τον χειμωνα θα φορεθέι πολύ σκούρο πορτοκαλί.

Το Ρίο είναι η Πρωτεύουσα της Σαγιονάρας και εγώ είμαι σαγιοναρομανής. Τι ωραιότερες σαγιονάρες βρήκαμε στο υπέροχο κατάστημα Ipanemas, ένα και μοναδικό υπάρχει, σε αντίθεση με τις Havaianas που βρίσκεις σε κάθε τετραγωνικό μέτρο. Προτιμήσαμε τις Ipanemas γιατί έχουν πιο κομψά σχέδια σε συνεργασία με τους designers της Βραζιλίας και τη θεά Ζιζέλ.

7. Ο δρόμος General Urquiza

«Ο Δρόμος» και η γύρω περιοχή, με ωραίο κόσμο, ζωντάνια, γεύσεις, καφέ, εστιατόρια, μαγαζιά. (Η καημένη η Έλλη κρατήθηκε και πήρε το χάμπουργκέρ της με σαλάτα γιατί είχε εμένα που πήρα κοτόπουλο με κινόα, αλλά και γιατί ήξερε ότι το βράδυ θα βγαίναμε ξανά για φαί που θα συμπεριλάμβανε πατάτες τηγανητές.)

8. Οι φρέσκες γεύσεις

Τα φρούτα, τα ποτά, ιδίως η Καϊπιρίνια, το Sushi Leblon με τα ολόφρεσκα ψάρια του ωκεανού.

 

9. Η μουσική

Ακόμα ακούω με το Tunelin Radio βραζιλιάνικους σταθμούς με σάμπα. Οι φίλοι μας, μάς πήγαν στο Rio Scenarium, στη Lapa. Μουσική, τραγούδι, διακόσμιση… μαγεία. Λίγο μου θύμισε το δικό μας El Pecado, σε πολύ καλύτερη έκδοση, και λυπήθηκα που έχει κλείσει.

 

10. Οι φίλοι μου και τα παιδάκια τους!

Σας ευχαριστώ, μέσα από την καρδία μου, για τις υπέροχες αυτές εμπειρίες.

You may also like

Leave a Comment