Home 24 hours 24 ωρες Detox στην εξοχη

24 ωρες Detox στην εξοχη

0 comment

Μια μέρα με θετική ενέργεια, Χωρίς καφέ, ζάχαρη, αλκόολ

 

08:00   Πρωϊνό ξύπνημα χωρίς ξυπνητήρι, μόνο από το φως του ήλιου που μπαίνει από τις χαραμάδες στα μισόκλειστα παντζούρια. Για μια στιγμή αναρωτιέμαι που είμαι και μετά θυμάμαι: Σήμερα δεν έχω να πάω στη δουλειά, δεν έχω σχολείο, μαγείρεμα, λαϊκή, βόλτα τον σκύλο, εξωτερικές εργασίες. Σήμερα είμαι στη Μεσσηνία.

Φωτό Β.Τ.

 08:30   Σορτσάκι, αθλητικά παπούτσια, καπέλο και περπτάω γρήγορα προς το παραλιακό μονοπάτι από τον Μάραθο στον Λαγκούβαρδο. Δεν χρειάζομαι μουσική, ακούω τους ήχους της θάλασσας και των πουλιών. Ρυθμίζω το app Runkeeper και ξεκινάω.

09:10   Ιδρωμένη και κατευχαριστημένη μετά από τρέξιμο και περπάτημα κατευθύνομαι στον φούρνο του Κανονιέρη για προζυμένιο ψωμί και γιαούρτι. Το σουπερμάρκετ του Μίγκα δεν έχει ανοίξει ακόμα μετά την πυρκαγιά που δεν κατάφερε να τον λυγίσει γιατί τον στήριξαν όλοι οι συντοπίτες του από όλη την περιοχή. Οι εργασίες ανοικοδόμησης προχωράνε πυρετωδώς και σιγά-σιγά έχει αρχίσει να γεμίζει τα ράφια, όλα αυτά μέσα σε ένα μήνα!

Συνεχίζω προς το μανάβικο όπου παίρνω βερύκοκα, ντομάτες και την Καθημερινή της Κυριακής. Στον τοίχο βλέπω ένα καναρίνι που τιτιβίζει δυνατά. «Είναι για να μου πει ότι έχω αργήσει να το βγάλω έξω,» εξηγεί ο ιδιοκτήτης του καταστήματος. «Τα λατρεύω τα πουλιά, έχουμε επικοινωνία. Ωπ, περίμενε να σου βάλω νεράκι, έχει τελειώσει.» Με το που το βγάζει έξω αυτό κελαϊδάει ασταμάτητα.

Φωτό Β.Τ.

09:30   Πρωϊνό στη βεράντα διαβάζοντας εφημερίδα. Σε αυτό το σημείο δεν πιάνει wi-fi κι’ έτσι ησυχάζω από Facebook. Ξεκινάω τη μέρα μου όπως πάντα, με γιαούρτι, λίγη βρώμη ή ξηρούς καρπούς, μέλι και κανέλα. Πίνω πράσινο τσάι. Δεν αλλάζω διατροφικές συνήθειες στις διακοπές μου, μπορεί να παρεκλίνω λίγο, αλλά οι βασικές μου αρχές παραμένουν σταθερές.

Σήμερα μάλιστα πριν από το πρωϊνό, ήπια ένα Canarino, δηλαδή ζεστό νερό με φλούδα από ένα ολόκληρο λεμόνι του κήπου μας. Είναι καλή αποτοξίνωση, καθαρίζει τα εσωτερικά όργανα, δίνει λάμψη στην επιδερμίδα, βιταμίνη C, και ενέργεια για το ξεκίνημα της μέρας.

11:00   Όταν όλοι έχουν ξυπνήσει και φάει πρωϊνά, μαζευόμαστε για να πάμε στη θάλασσα. Μία από τις τοπ-3 αγαπημένες μου παραλίες είναι το Μάτι (ή αλλιώς τουριστικά «Χρυσή Ακτή»). Φτάνουμε εγκαίρως και πιάνουμε τις ακριανές ξαπλώστρες, μακρυά από τον πολύ κόσμο. Έτσι κι’ αλλιώς, η παραλία είναι τεράστια και νιώθεις άνετα, όπου κι’ αν είσαι.

11:30   Παραγγέλνω φυσικό χυμό φρούτων, όσοι πήρανε freddo το ζηλεύουν γιατί έχει γεύση σαν παγωτού. Σήμερα καθόμαστε στο Koa Beach Bar, που μου αρέσει τις ώρες που δεν έχει πολύ κόσμο. Ειδικά αν φτάσω στη θάλασσα νωρίς το πρωί, πραγματικά χαλαρώνω. Σε λίγες εβδομάδες, όταν γεμίσει κόσμο η παραλία, θα προτιμήσω το Όασις, γιατί άλλου τύπου άραγμα, Ρέγκε και Μπλουζ σε ένα περιβάλλον που θυμίζει Τζαμάϊκα, αλλά πιστεύω ότι είναι πολύ καλύτερα από εκεί!

12:00   Η θάλασσα, αν και δεν είχει κύμα, είναι κατάψυξη, δηλαδή λίγο πιο κρύα απ’ ότι συνήθως 🙂  Κάνω μία παν-γρήγορη βουτιά και αμέσως ξεκινάω μία μεγάλη βόλτα κατά μήκος της παραλίας, τουρτουρίζοντας.

12:30   Έφτασα μέχρι το Costa Navarino, περπάτησα 2,5 χιλιόμετρα. Στη διαδρομή έβλεπα τις οικολογικές σηματοδοτήσεις για να προσέχουμε τις φωλιές της Καρέτα-Καρέτα. Το ίδιο έκαναν και άλλοι που περπατούσαν ή έτρεχαν στην παραλία. Το τρέξιμο γίνεται όλο και πιο δημοφιλές στην περιοχή, αύριο έχουν αγώνα δρόμου 10Κ στην Κυπαρισσία.

13:30   Το συμπαθέστατο σκυλάκι της περιοχής πλησιάζει την ομπρέλα μας. Ένα από τα εξυπηρετικά παιδιά του Koa του φέρνει δροσερό νερό σε ένα μπωλάκι. Το σκυλί το πίνει αμέσως, το κερνάμε λίγο ζαμπόν και φεύγει ικανοποιημένο. Το wi-fi δεν πιάνει στην παραλία και πάλι λοιπόν γλυτώνω το Facebook.

Koa, φωτό Β.Τ.
Oasis, φωτό Β.Τ.

14:00   Μόλις τελείωσα το βιβλίο μουThinking in Numbers” ενδιαφέρον και έξυπνο. Χαζεύω το Kindle μου και βλέπω ότι έχω αφήσει μισοτελειωμένο το “Birds, Beasts and Relatives”, τη συνέχεια του “My Family and Other Animals” που έχει γυριστεί σε σειρά με τίτλο “The Durrells”. Με το που το ξαναπιάνω, χαχανίζω μόνη μου ασταμάτητα και με κοιτάνε περίεργα. Πού να εξηγώ τώρα…

14:30   Πεινάσαμε και γίναμε ελαφρώς κουδούνι από τον ήλιο. Αφήνουμε τη θάλασσα και πηγαίνουμε για φαί στην ταβέρνα του Μίγκα. Η ταβέρνα ήταν δίπλα στο οικογενειακό σουπερμάρκετ και πήρε και αυτή φωτιά, ευτυχώς η οικογένεια δεν το βαλε κάτω και σήμερα ξανάνοιξε. Εγώ παραγγέλνω πεντανόστιμα μπαρμπούνια και χόρτα (κρίταμο της θάλασσας), οι υπόλοιποι προτιμάνε τα λαδερά, μπάμιες, γεμιστά αλλά και παστίτσιο. Παστίτσιο; Ε, διακοπές έχουμε, ας φάει ο καθένας ό,τι θέλει.

15:30   Μεσημεριανή χαλάρωση. Ποτέ δεν κοιμάμαι πολύ για μεσημέρι, 10-15’ μου φτάνουν να ξεκουραστώ και να ανανεωθώ. Αν κοιμηθώ πάνω από 20’ ξυπνάω ζαβλακωμένη και αδύναμη. Διαβάζω την Βίβλο του υγιεινού lifestyle, της Gwyneth Paltrow που τόσο αντιπαθούσα παλιά και τόσο εκτιμώ τώρα. Πώς τα φέρνει η ζωή…

16:30   Οι άλλοι κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου, εγώ ασχολούμαι με το blog μου. Κοιτάζω λίγο τα analytics και δουλεύω στο newsletter. Πάω να γράψω ένα κείμενο για διατροφή αλλά δεν μου βγαίνει, όλο τα ίδια και τα ίδια λέω. Μπαίνω στο Facebook μόνο για να ποστάρω ένα επιστημονικό άρθρο για το τσαντάκι της παραλίας. Αρνούμαι να δω οποιοδήποτε timeline, φωτογραφίες, λάικ και ξελάικ.

18:00   Κατεβαίνω στον κήπο. Μαζεύω λεμόνια, γκρέηπφρουτ και blackberries. Πίνω ένα Ξινό Νερό με παγάκια, φρέσκο διόσμο από τη γλάστρα και κομματάκια από το λεμόνι που μάζεψα. Μυρίζει υπέροχα. Με τα blackberries θα ασχοληθώ το πρωί, ή θα γίνουν σουπερ-χυμός στο μπλέντερ ή θα πάνε στην κατάψυξη και όταν έχω αρκετά θα κάνω μαρμελάδα.

Όπως κατεβαίνεις στον πεζόδρομο αριστερά

18:30   Πετάγομαι μέχρι την μπουτίκ της Ιωάννας Μανούσου. Πάντα βρίσκω κάτι νόστιμο και σε προσιτή τιμή. Η Ιωάννα έχει γούστο και ψάχνει καινούργιους τρόπους να ανανεώσει το εμπόρευμά της. Μου έχει κρατήσει μία μαύρη σαλοπέτ από την καινούργια παραλαβή.

19:00   Απογευματινή βόλτα μέχρι τις Αγροικίες με τα πόδια. Η Μαρίνα πάντα εξυπηρετική μας ξεναγεί στα Safary, τις πολυτελείς και άνετες σκηνές με μπάνιο και air condition που πρόσφατα έφερε από τη Νότιο Αφρική. Της ζητάμε να κάνει κράτηση για τους φίλους μας και αράζουμε στην ταράτσα με θέα το ηλιοβασίλεμα και το νησί Πρώτη. Πίνω ένα ακόμα Virgin Mohito (χωρίς ζάχαρη εννοείται).

Φωτό Β.Τ.
Φωτό Agrikies Country Resort
Φωτό Agrikies Country Resort

20:30   Πίσω στο σπίτι μαζεύω τα χαρτιά και τα βάζω στις ειδικές σακκούλες ανακύκλωσης που μας έδωσε ο Σύλλογος Γυναικών Μαράθου. Είναι σουπερ-δραστήριες κυρίες, κανονίσανε ανακύκλωση δύο φορές την εβδομάδα και έξτρα καθαρισμό του χωριού. Διοργανώνουν φιλανθρωπικά μπαζάρ και πρόσφατα κάνανε μια συγκινητική εκδήλωση για την γιορτή της Μητέρας όπου τιμήσανε τις μεγαλύτερες ηλικιακά μητέρες του Μαράθου.  Τώρα ετοιμάζουν έκθεση φωτογραφίας για τον βυθό της Πρώτης. Συγχαρητήρια!

Φωτό Β.Τ.

21:00   Βραδυνό φαγητό στον Αργύρη, old time classic. Δεν υπάρχει πιο κομψό και περιποιημένο εστιατόριο σε όλη την Πελοπόννησο. Παραγγέλνουμε την κλασσική του σαλάτα με ντομάτες, παντζάρια, αντζούγες, λαχανικά και βραστές πατάτες. Πηγαίνει απίθανα με τα ολόφρεσκα ψάρια του. Αν είχε ροφό θα έπαιρνα και μία σούπα, είναι μοναδική. Αποφεύγω και πάλι το κρασί και με τα γλυκά που μας κερνάνε στο τέλος, κι’ έτσι δε νιώθω φουσκωμένη.

Φωτό Β.Τ.

 

23:00   Ένα ποτάκι για τη χώνεψη στο Albatros, ατμοσφαιρικό μπαρ πάνω από τη θάλασα που την φωτίζει από ψηλά και κάνει ατμόσφαιρα. Ο φωτισμός έχει και τα αρνητικά του βλέπω ένα μικρό ποντίκι να τρέχει πάνω στα βράχια και κρατιέμαι να μην τσιρίξω, «θάλασσα είναι παιδάκι μου, εξοχή, τι περιμένεις» μου λένε. Ευτυχώς το μπαρ είναι πολύ ψηλά και δεν έχει επικοινωνία με τα βράχια. Πίνω λίγο ακόμα Virgin Mohito για να πνίξω τον τρόμο μου. Αποφασίζω σιωπηλά αύριο να πάρω ένα Cosmopolitan που έχω πάνω από 10 χρόνια να πιώ.

Φωτό Β.Τ.

24:00   Αφήνω τους άλλους να βλέπουν τηλεόραση και πάω για ύπνο. Το House of Cards μπορεί να με περιμένει στην Αθήνα. Ο Francis και η Claire Underwood δεν χωράνε στη Μεσσηνία.

 

 

 

 

You may also like

Leave a Comment