Home 24 hours Σάββατο 14 Μαρτίου 2020

Σάββατο 14 Μαρτίου 2020

0 comment

Ημερολόγιο καραντίνας

Οι εμπειρίες, σκέψεις και ιδέες μου. Το δικό μου νησί. Διαχωρίζω τη θέση μου από όλη την επιδημιολογία, τρομοκατάσταση και υστερία. Βρίσκω τον τρόπο να δω και να ζήσω την ομορφιά στις μικρές αλλά μεγάλες λεπτομέρειες της ζωής.

06:50

Επέλεξα να αφήσω το ξυπνητήρι μου κάθε μέρα, για να μου θυμίζει ότι η μέρα ξεκινάει νωρίς, με το πρώτο φως του ήλιου. Με ξυπνάει με το Τρίτο Πρόγραμμα, απαλό πιάνο. Πατάω το snooze. Συνεχίζω να το πατάω, ακούγοντας κλασσική μουσική στο μισοτελειωμένο όνειρό μου. Βλέπω την Ιόλη να ετοιμάζει μία έκθεση ζωγραφικής. Μακάρι!

08:00

Πρωϊνός διαλογισμός. Μου είναι τόσο απαραίτητος όσο το να πλένω τα δόντια μου. Δεν ξεκινάω τη μέρα μου χωρίς διαλογισμό. Θέλετε να δοκιμάσετε; Εδώ είναι το link. Είναι απλό και πολύ ανακουφιστικό.

08:30

Έχω φτιάξει κέηκ vegan με μήλο, κανέλα και καρύδια, συνταγή από το blog της διατροφολόγου μου Ειρήνης Χριστάκη, χωρίς ζάχαρη και με ποιοτικά υλικά. Δεν παχαίνει και χαίρομαι να το τρώω μαζί με γιαούρτι από τον Κωσταρέλο. Είμαι flexitarian, τρώω απ’ όλα (εκτός από κόκκινο κρέας) φτάνει να είναι καθαρή τροφή. Λατρεύω το γιαούρτι, είναι νοστιμότερο και από τη σαντιγί. Πίνω τσάι του βουνού, για καθαρίσει τις τοξίνες των ημερών. Λίγο FB, ειδήσεις, μηνύματα. Ακούω Τρίτο Πρόγραμμα.

09:30

Έχω κάνει τις διατάσεις για τη μέση μου. Ιδανικά ήθελα να ξεκινήσω τη μέρα με γιόγκα, όμως θέλω να κάνω μία βόλτα τώρα που οι δρόμοι είναι άδειοι. Εκτός από τις απαραίτητες προφυλάξεις, έχει και αυτό τη γοητεία του. Κάνω ένα γρήγορο ντους με κρύο νερό, φοράω ροζ πουλοβεράκι, βάφομαι και έτοιμη.

11:00

Λέω να περάσω από την αγαπημένη μου οδό Αρχελάου. Αντιπαθώ το Κολωνάκι, συμπαθώ το Παγκράτι. Βλέπω τα αγαπημένα μου μέρη κλειστά, να αστράφτουν από καθαριότητα πίσω από τα τζάμια. Santa Lucia, Tre Sorelle, Ohh Boy! Κάνω να μπω στο The Market ο υπάλληλος μου φοράει γάντια και κάνει νόημα να περιμένω. Έχει ήδη 2 πελάτες μέσα. Ψάχνω για τις σαρδέλες Think Green (ελληνικές βιολογικές) και τόφου. Από Δευτέρα μου λέει, ανανεώνουν συνεχώς προμήθειες. Δεν ζούμε στην Κατοχή.

11:30

Περνάω από το σπίτι της Κλαιρ. Της στέλνω με τη σκέψη την αγάπη μου, τώρα ζει έξω από το Μιλάνο. Στο τέλος του δρόμου με περιμένει μια έκπληξη. Δεν το είχα ξαναδεί, ένα αλσύλιο (=δασάκι), ήρεμο, πράσινο και ήσυχο.

12:00

Περνάω από την Πατριάρχου Ιωακείμ. Όλα κλειστά, όμως όχι ένα μικρό καφέ αντιστέκεται στον ‘κατακτητή’. Κάποιοι απολαμβάνουν τη φραπεδιά και το τσιγαράκι τους στριμωγμένοι πάνω σε τραπέζια μπαρ που είναι περίτεχνα βιδωμένα στο πεζοδρόμιο… Κατά τ’ άλλα τρέχουμε στα σουπερμάρκετ μήπως και ξεμείνουμε από χαρτί τουαλέττας…

13:00

Μαγειρεύω σούπα με κοτοπούλ (έτσι το λέω εγώ) ελευθέρας βοσκής από τη Φάρμα Μπράλου , καρότα, σέλινο, κέηλ, κρεμμύδια, πράσα, τζίντζερ και κουρκουμά. Γιάμι-γιάμι! Αυτό είναι το μεσημεριανό μου μαζί με χούμους (δικό μου) και ελιές. Το τρώω βλέποντας το Only You, στο Netflix, χαζοταινία 80s, μα πολύ χαζομάρα λέμε, και δείχνει Ρώμη και στενοχωριέμαι… Η Κλαιρ μου στέλνει φωτογραφίες από τα λουλούδια του κήπου της, κοντά στη Lago Maggiore.

16:00

Αράζω στον καναπέ, χωρίς οθόνες. Διαβάζω λίγο το βιβλίο μου, λίγο το Mancode της Καθημερινής. Μιλάω με την αδερφή μου και τη Λένια, με ψιλοπαίρνει ο ύπνος για 5-10′. Σηκώνομαι, γράφω στο blog, μικροδουλειές στο σπίτι (κουζίνα κυρίως), ξανά video-κουβέντα με τις φίλες μου.

18:30

Η ώρα που περίμενα όλη μέρα. Μπαλέτο! Έχω φτιάξει ένα playlist με προγράμματα για το σπίτι. Αντί για μπάρα έχω μία καρέκλα, καθρέφτες έχω. Πρέπει όμως να βρω χώρο για μπάρα, δεν γίνεται. Μιλάω για λίγο με την Ελίνα, τη δασκάλα μου, έχω μία απορία. Τα λέμε αύριο.

20:00

Βραδυνό, ομελέτα με πλευρώτους + 1 αυγό, ελιές. Ακολουθεί η απόλαυση της μέρας βιολογικό ποπκόρν στην κατσαρόλα με λίγο λάδι. Παθαίνω πανικό με τις ειδήσεις, γιατί πρέπει πάντα να είναι την ώρα του φαγητού; Χαζεύω λίγο μία ταινία στο Netflix δεν μου άρεσε, μετά YouTube για τα Μπολσόι, στο πνεύμα της άσκησης. Δεν πρόλαβα να πλέξω πολύ σήμερα.

22:00

Ζεστό μπάνιο, διαλογισμός, χαλάρωση. Κατά τις 23:00 θα πάρω τα βιβλία μου και θα χωθώ στο κρεβάτι. Δε νιώθω ότι έκανα τόσα όσα ήθελα να κάνω. Και αύριο μέρα είναι.

Η σημερινή μέρα ήταν ένα Σάββατο που έμοιαζε Κυριακή, σε μια εβδομάδα που θα είναι όλο Κυριακές, και εύχομαι να μην γίνει μήνας και μήνες.

Σας παρακαλώ, σας ικετεύω, ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΠΙΤΙ!

You may also like

Leave a Comment