Home Favorite things Η παρηγοριά στο lockdown έχει όνομα: Lady Di

Η παρηγοριά στο lockdown έχει όνομα: Lady Di

0 comment

Κυριακή 15 Νοεμβρίου, βράδυ.

Έχω ετοιμάσει μια γαβάθα ποπ κορν (υγιεινό που δεν παχαίνει) και προμηθευτεί ένα μπουκάλι κόκκινο κρασί. Κουβερτάκι στα πόδια. Ο τέταρτος κύκλος του The Crown στο Netflix αρχίζει. 

Η αλήθεια είναι ότι στον προηγούμενο κύκλο η παγερή και βαρετή βασίλισσα με άφηνε αδιάφορη. Καλή η Olivia Colman αλλά η Claire Foy καλύτερη γιατί της πήγαινε πιο πολύ ο ρόλος. Όπως και να ‘χει, η νεαρή, κομψή βασίλισσα με τα μεγάλα μπλε μάτια ήταν πιο ενδιαφέρουσα από την στεγνή μεσήλικα που η στάση της σε δραματικά γεγονότα δεν την έκανε ιδιαίτερα συμπαθή. Περίμενα λοιπόν, όπως και πολλοί φίλοι, την άφιξη της Νταϊάνας των 80s.

Το 1981 ήταν μια χρονιά απελευθέρωσης, αποφοίτησα από το Αρσάκειο, το ΠΑΣΟΚ κέρδισε την εκλογές και εγώ έκανα την πρώτη μου σοβαρή σχέση. Δεν είχα ζωντανούς ήρωες και ηρωίδες , ο Τζιμ Μόρισον ήταν πια νεκρός. Τότε εμφανίστηκε η Λαίδη Ντι. 

Οι φωτογραφίες της, κομμένες από περιοδικά, δέσποζαν σ’ έναν ολόκληρο τοίχο του μικρού εφηβικού δωματίου της φίλης μου Λιζ. Θυμάμαι πως τις χαζεύαμε και σχολιάζαμε, μια-μια. “Μα δεν είναι φανταστική;”  Υπέκυψα κι’ εγώ στη γοητεία της, όπως και εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο, γιατί ήταν η πριγκίπισσα του παραμυθιού, teenager, όμορφη, γλυκειά, το απλό κορίτσι (στην πραγματικότητα κάθε άλλο). 

Εκείνες τις μέρες μου έφερε η μαμά από το Λονδίνο, την Κάρναμπι στρητ τότε στις δόξες της ως πρωτοπόρος του στυλ, ένα παρδαλό πουλόβερ, πλεκτό στο χέρι και άλλα ρούχα χίπι-σικ. Αν είναι δυνατόν! Πώς θα φορούσα εγώ ένα χρωματιστό πουλόβερ με ανθρωπάκια από το Περού, όταν η μόνιμη στολή μου ήταν μαύρα ζιβάγκο και σκισμένα τζιν-σωλήνες;

Το φοράει η Λαίδη Ντι”. Η μητέρα μου είπε τη μαγική λέξη. “Δες εδώ στη φωτογραφία”.

Το έχω ακόμα αυτό το πουλόβερ από το Περού. Κάθε φορά που το φοράω θυμάμαι το ταξίδι των γονιών μου, τα δώρα της μαμάς, το Σόχο των 80s και τη Λαίδη Ντι. Βλέποντας τα πρώτα επεισόδια του Crown ένιωσα ένα σφίξιμο στην καρδιά. Η Νταϊάνα, μια τόσο αιθέρια ύπαρξη, στην αρχή της ζωής της, με αισιοδοξία, ενθουσιασμό, όνειρα, ξεγνοιασιά. Πού να ‘ξερε ότι όλα θα τελείωναν μόλις 16 χρόνια μετά, μέσα σε ένα μαύρο αυτοκίνητο στο Παρίσι.

“Σκοτώθηκε η Νταϊάνα”. 

Η φωνή της Κάτε, της καλύτερης φίλης της μαμάς μου, με ξύπνησε ένα πρωί του Αυγούστου 1997 που είχα μείνει στο σπίτι της στη Βουλιαγμένη. Η “θεία Κάτε”, μελαχρινή καλλονή, πέθανε κάποια χρόνια μετά, κομψή παρά την αρρώστια, στον Ευαγγελισμό, 14 Φεβρουαρίου, τη μέρα των ερωτευμένων. Θυμάμαι αυτή τη μέρα, γκρίζα και κρύα, ακόμα  και τι φορούσα, μαύρο ζιβάγκο, όχι όμως τζιν-σωλήνα, αλλά λευκό ημίπαλτο και τσάντα μαύρη, καπιτονέ με χρυσή αλυσίδα. Θα με καμάρωνε αν μπορούσε να με δει. Ήταν για μένα παράδοξο ένας άνθρωπος με τόση ζωντάνια και πάθος για τη ζωή, όπως η θεία Κάτε, να πεθάνει τόσο νωρίς.

Η κηδεία της Νταϊάνα είχε τόση τηλεθέαση όσο και ο γάμος της, ίσως ακόμα περισσότερη. Από το άσπρο, στο μαύρο. 

Με τα υπέρ και τα κατά της, η Νταϊάνα παραμένει ανεξίτηλα μια δημοφιλής προσωπικότητα που ελκύει τα πλήθη όπου κάνει την εικονική εμφάνισή της. Όμως όχι μόνο γι’ αυτό.

Η Νταϊάνα είναι εδώ για να μας θυμίζει πως η ομορφιά, η δόξα, τα πλούτη, η εξουσία, η φήμη από τη μια στιγμή στην άλλη γίνονται σκόνη από στάχτες στον άνεμο. 

Nothing lasts forever. Not the good. Not the bad. Αυτή είναι η παρηγοριά μου στην πανδημία και το lockdown (του εγκλεισμού που δεν αντέχω το ελληνικό όνομά του). Παρηγοριά μου και η Νταϊάνα που τόσο πειστικά ενσαρκώνει η γοητευτική ηθοποιός στη σειρά του Netflix. 

Please, stay with me Diana! όπως λέει το vintage τραγούδι. Περιμένω να έρθει το βράδυ, με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί ή μια ζεστή σοκολάτα και το κουβερτάκι μου. Η παράσταση αρχίζει.

You may also like

Leave a Comment